بازگشت به یادداشتهای مسیر
برای شنیدن فیدبک، اول دفاع را کنار بگذار
درس
همیشه سعی کردهام آدمی باشم که فیدبک میگیرد. یکبار تحملم نکشید؛ حرفهای تندی شنیدم و گفتگو به بگومگو کشید. روز بعد آن شخص گفت: «خودت گفتی فیدبک بدهم.» جواب من این بود: «خب، درست فیدبک بده.» بعد حرفی زد که ماند: اگر کسی واقعاً دنبال فیدبک باشد و بخواهد نظر دیگران را بداند، باید تا جای ممکن احساسات را از چیزی که شنیده جدا کند و ببیند طرف مقابل واقعاً چه میگوید. راستش را بخواهی، درست میگفت. این بهمعنای پذیرفتن هر لحن یا هر ادعایی نیست. میتوان بعداً درباره شیوه بیان حرف زد. اما اگر دفاع از خودم آنقدر بلند باشد که اصل پیام را نشنوم، فرصت یادگیری را پیش از ارزیابی آن رد کردهام.