بازگشت به یادداشتهای مسیر
وقتی حمایتکردن جای مدیریت را گرفت
شکست
در اولین نقش مدیریتیام فکر میکردم کار من این است که تسکها را پخش کنم و دائم به هر نیازی که تیم دارد رسیدگی کنم. میخواستم تیمورک بسازم، اما بعد از دو کوارتر دیدم بخش زیادی از زمانم صرف مشاورهی روانشناسی شده و تقریباً هر هفته چند درخواست افزایش حقوق مستقیم به من میرسد. آنجا فهمیدم این وضعیت فقط مشکل تیم نیست؛ بازتاب رفتاری است که خودم ساختهام. مرز نقشها، شرایط سازمان و معنای حمایت را شفاف نکرده بودم و در نتیجه هر نوع نیازی به میز من ختم میشد. جلسات منظم فیدبک گذاشتم، شرایط را برای همه روشن کردم و درباره محدودیتها و مسئولیتها بسیار جدیتر از شش ماه قبل حرف زدم. اولین درس مدیریتی من این بود: در دسترسبودن بدون مرز، تیمورک نمیسازد؛ وابستگی میسازد.